Het zoontje van de juf van mijn dochtertje heeft diabetes type 1. Nog maar pas een paar maanden dus hij heeft af en toe de nodige vragen over diabetes die zijn moeder niet altijd zomaar kan beantwoorden. Hierdoor is hij ook af en toe best wel onzeker hoewel hij zijn diabetes zo goed mogelijk probeert te handelen.

Wat een heerlijke tijd zo de weken voor kerst. Mijn man is dirigent en heeft in deze tijd rond de 15 concerten af te werken. Het komt allen tezamen en het Ere zij God kan ik inmiddels wel dromen. Zelf had ik dit jaar de mogelijkheid om met 8 concerten mee te doen waarvan bij 7 als soliste. Ook geweldig om te doen maar de angst voor hypos gooit wel eens roet in het eten.

Hij is familie van me en een echte levensgenieter. Hij houdt van heel veel eten, vooral heel veel lekker eten; hij houdt van een biertje en een wijntje, van elke week eieren met spek; hij houdt van een snoepje en een koekje en is naar iedereen even gul. Maar houdt hij wel van zichzelf? Als je toch zo met je eigen lichaam omgaat...

Ik schrijf regelmatig voor een bekend lifestyle diabetesblad artikelen over mensen met diabetes type 1 die de raarste dingen in hun leven doen en toch goed met hun diabetes omgaan. Of eigenlijk moet ik het andersom zeggen: goed kunnen omgaan met je diabetes is een voorwaarde om allerlei rare dingen op een veilige manier te kunnen doen. In veel gevallen heb ik wel bewondering voor deze mensen maar ergens dacht ik altijd: dat zou ik ook wel kunnen als ik dezelfde discipline kon opbrengen.