|
© Bohn Stafleu van Loghum, Marjolein
|
|
vrijdag 21 januari 2005 |
|
Ik hoorde laatst het radiospotje waarmee de overheid overgewicht bij kinderen wil tegengaan. zeg eens wat vaker nee roept een kleuter door mijn luidsprekers alsof hij onlangs een studie heeft afgerond waaruit blijkt dat dit beter is. Ik vind het super dat er aandacht aan wordt besteed. Maar mijn vertrouwen in het effect ervan voelt wat minder super.
Het gaat me iets te ver om te zeggen dat het geven van voorlichting helemaal geen zin heeft, maar ik geloof toch ook niet dat dergelijke spotjes een mentaliteitsverandering teweeg gaat brengen. En dat is in mijn ogen wel nodig om het probleem van overgewicht echt tegen te gaan.
Ik denk dat overgewicht in veel gevallen het gevolg is van het feit dat ons lichaam in de evolutie achter loopt op de wereld waarin we leven. Wij hebben nog steeds behoefte om zoveel mogelijk voedsel te vergaren om in 'slechte tijden' te kunnen overleven. Helaas voor ons lichaam: in de Westerse wereld kennen we al decennia lang geen slechte tijden meer. Er zijn geen barre winters meer waarin we geen voedsel kunnen vinden en ook de laatste mislukte oogst die ervoor zorgde dat we met zn allen honger leden kan ik me in elk geval niet meer herinneren. In plaats daarvan worden we vele malen per dag verleid om iets lekkers te nemen.
Ik ben overigens ook geen heilige, want ook ik vind het heerlijk om op vrijdagavond met een zak chips naar mijn favoriete misdaadserie te kijken. Even zo gevaarlijk zijn in mijn ogen die gewoontes om altijd bij het tankstation iets mee te nemen of om standaard koek bij de koffie te eten. Er zijn duizenden momenten te bedenken die het rechtvaardigen dat je dingen eet die de natuur zelf in elk geval niet heeft uitgevonden en zeker niet in die hoeveelheden en concentraties.
Wat dat betreft zijn we dus zelf kinderen en moeten we misschien eerst wel nee tegen onszelf zeggen. Want kinderen kopiëren. En als we nu allemaal gelijktijdig onze kinderen opvoeden zonder zoet en vet, dan komen ze hier ook buitenshuis niet continu mee in aanraking (nietwaar juffen en meesters die nota bene PATAT trakteren als ze jarig zijn!). Want om nu te wachten tot de evolutie zover is dat het menselijk lichaam wel vaart bij snacken en snoepen& |