|
Voorzichtig bij nagelschimmels |
|
|
|
|
© Bohn Stafleu van Loghum, Marjolein
|
|
maandag 02 oktober 2006 |
|
Miljoenen mensen leiden ieder jaar aan een nagelschimmel. Door een verhoogde bloedglucose en verstoringen in de stofwisseling is de kans op een infectieziekte bij mensen met diabetes hoger. Omdat hun huid door een verminderde zweetproductie bovendien vaak droog is, kunnen de schimmels bij deze groep mensen dieper doordringen.
Schimmels worden vaak overgedragen in openbare ruimtes zoals zwembaden, sporthallen of de sauna. Meestal hebben we hier geen last van omdat de huid een natuurlijke laag heeft die beschermt tegen bacteriën en schimmels. Mensen die in mindere mate beschikken over zon beschermlaag, bijvoorbeeld mensen met diabetes, lopen een groter risico een schimmel te krijgen.
Het is daarom verstandig om alarm te slaan wanneer zich groengele verkleuringen voordoen die meestal voor bij de nagel beginnen. Wanneer de persoon in kwestie geen actie onderneemt zal de nagel dof worden, zich verdikken en vervolgens poreus worden. Soms laat de nagel los van het nagelbed. In de meeste gevallen komen de schimmels overigens bij de voeten voor; in veel mindere mate op de nagels van handen. Een nauwkeurige diagnose is te stellen nadat het nagelmateriaal onder de microscoop is bekeken. Vervolgens kan het materiaal op kweek worden gezet om erachter te komen om welke schimmel het precies gaat.
Mensen met diabetes doen er verstandig aan extra op te letten op het optreden van een schimmel. Vooral wanneer er al sprake is van een diabetisch voetsyndroom waarbij de huid zo beschadigd is dat de schimmel eenvoudig kan binnendringen. De beste bescherming biedt een goede bloedglucoseinstelling waardoor de doorbloeding ook goed is en de huid bacteriën en virussen beter kan afweren. Verder is het dagelijks controleren van de voeten zinvol evenals het dragen van slippers in het zwembad. Gezonde voeding en regelmatig bewegen versterkt het algehele afweersysteem en verkleint zo de kans op schimmels.
Ten slotte: een nagelschimmel gaat niet vanzelf over. Integendeel: als hij niet wordt behandeld is de kans groot dat omliggende weefsels ook worden aangetast. Een arts raadplegen en behandeling is daarom van belang voor het behoud van de algehele gezondheid.
|
