DiabetesWEB - Diabetes Nieuws - Medicijnen - Sleutelmoleculen bieden kans op genezing

In Duitsland hebben vijf miljoen mensen diabetes type 2. Het aantal patienten met Alzheimer wordt op 700.000 geschat. Deze beide aandoeningen komen in een maatschappij met steeds meer ouderen steeds vaker voor; maar bovendien behoren ze beiden tot de zogenaamde amyloide-ziekten.

Kenmerkend voor dit soort ziekten is het samenballen van moleculen waardoor conglomeraten worden gevormd die als een soort gif werken op de benadeelde cellen. Bij diabetes gaat het om moleculen in de alvleesklier, bij Alzheimer om cellen in de hersenen. "De beide aan deze processen deelnemende moleculen IAPP en beta-amyloide-peptide zijn tot 25% identiek en tot 50% gelijkend zegt professor Dr. rer. nat. Aphrodite Kapurniotu. Deze wetenschapsters onderzoekt bij het instituut voor biochemie aan de RWTH amyloide-vormende moleculen zoals het alvleesklierhormoon IAPP. Samen met haar onderzoeksgroep is het haar onlangs gelukt een synthetische stof te maken die contact maakt met het lichaamseigen hormoon en zo de conglomeraatvorming blokkeert. De stof is bovendien goed oplosbaar hetgeen in een later stadium belangrijk is wanneer het wordt toegepast in medicijnen. De moleculen die zich tijdens het verloop van diabetes type 2 en Alzheimer zo schadelijk gedragen leken zo op elkaar dat professor Kapurniotu de werking van de gevonden stof ook uitprobeerde op het beta-amyloide-peptide. In het laboratorium bleek dat deze synthetische stof het lichaamseigen beta-amyloide-peptide herkent en dat zij er samen voor zorgen dat het ontstaan van de conglomeraten wordt geblokkeerd of zelfs wordt teruggedraaid. Tot nu toe gaat het bij deze onderzoeken uitsluitend nog om basisonderzoek maar de hoop bestaat op toekomstige werkzame medicijnen voor beide ziekten. Ten slotte wordt de vorming van Amyloide-bezinksel opgevat als een reden voor de verstoring van de cellen van de alvleesklier en verantwoordelijk gehouden voor het doorzetten van diabetes. Professor Kapurniotu en haar team gaan nu verder met het vergroten van hun kennis. "Verder onderzoek op moleculair niveau en ook onderzoek bij dieren is nu belangrijk om meer over de ziekten te weten te komen en om te testen of een verstoord moleculair evenwicht het uitbreken van de ziektes kan beinvloeden".